Αιγιάλεια

Ο Διονύσης ήταν “άρχοντας” στο χωριό του. Δούλευε όμως μια ζωή, δε χάρηκε τίποτα -όπως τουλάχιστον εμείς το ενοούμε- δεν ταξίδεψε, δεν πήγε στα μπουζούκια, δε ντύθηκε με φιρμάτα ρούχα, δεν αγόρασε ακριβό αυτοκίνητο…Είναι τώρα περίπου 75 χρονών, έχασε τη γυναίκα του πριν χρόνια, πάντρεψε τα παιδιά του. Έζησε το 2ο παγκόσμιο πόλεμο, την κατοχή, τον εμφύλιο (το σπίτι του δεν του το έκαψαν ούτε οι “χίτες”, ούτε οι “κομμουνιστοσυμμορίτες”), τη φτώχια του ‘60 στην Ελλάδα…Το σπίτι του κάηκε στην πυρκαγιά του Ιουλίου, μαζί με ό,τι είχε από αυτή την προηγούμενη ζωή, αναμνήσεις, φωτογραφίες, αγαπημένα αντικείμενα…ΦΕΤΟΣ ΠΕΡΑΣΕ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΛΥΟΜΕΝΟ, ΧΩΡΙΣ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΖΩΗ ΤΟΥ, χωρίς ούτε καν τη φωτογραφία της πεθαμένης του γυναίκας…

Η κυρία Αθηνά, τα τελευταία 45 χρόνια της ζωής, της κατοικεί στη Σαλμώνη. Η γυναίκα αυτή παλεύει μόνη για να βοηθήσει τα 6 από τα 9 παιδιά της (τα τρία έχουν δημιουργήσει τις δικές τους οικογένειες), ηλικίας 22 έως 42 ετών, με μια σύνταξη των 170 ευρώ, που εισπράττει ανά δύο μήνες από την Πρόνοια. Η καταστροφική πυρκαγιά του Αυγούστου πήρε στο πέρασμά της όχι μόνο το σπίτι της και το μοναδικό λιοστάσι των 6 στρ. που της απέφερε κάποια μικρά έσοδα, αλλά και όλο το φωτογραφικό υλικό που της θύμιζε τον σύζυγό της. Σήμερα, με βουρκωμένα μάτια και το παράπονο να ξεχειλίζει από τα χείλη της, δηλώνει: «Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι μετά από 45 χρόνια στη Σαλμώνη, θα υποδεχόμουν το νέο χρόνο στο χωριό, αλλά μακριά από το σπίτι μου»…(http://www.imeranews.gr/detail.php?id=39260). Από τον Άγιο Βασίλη ζήτησε μια ξυλόσομπα, αφού “το κρύο είναι τσουχτερό”.

Ο κ. Άγγελος Γρίβας, έμπορος στο επάγγελμα, πατέρας τριών παιδιών, κατοικεί πλέον σε λυόμενη κατασκευή στην Βαρβάσαινα, καθώς οι φλόγες του καλοκαιριού «διάλεξαν» το δικό του σπίτι. Αναφερόμενος στις σημερινές συνθήκες διαβίωσής του, επισημαίνει ότι σε καμία περίπτωση ένα λυόμενο δεν μπορεί να προσφέρει τη θαλπωρή ενός σπιτιού. Ο κ. Άγγελος τόνισε την αδιαφορία της κυβέρνησης, όσον αφορά στην αποκατάσταση των καμένων σπιτιών, καθώς -όπως είπε- έως σήμερα δεν έχει υπάρξει καμιά απολύτως πρωτοβουλία, παρά μόνο αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας, οι οποίες δεν λύνουν το πρόβλημα. Για τη νέα χρονιά, που σε λίγες ημέρες έρχεται, ο κ. Γρίβας ελπίζει ότι, κατά τη διάρκειά της, θα ξαναβρεθεί στο σπίτι του… (http://www.imeranews.gr/detail.php?id=39260).

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2007, επί πρωθυπουργίας Κ. Καραμανλή και ροζ και λοιπών σκανδάλων Χ. Ζαχόπουλου.

Ανέβηκα μια σύντομη βόλτα ως τη Φτέρη…Το χωριό έχει χιόνι, αλλά δεν αρκεί για να δούμε άσπρη μέρα. Όλα τα υπόλοιπα είναι μαύρα. Το χώμα, τα καμένα δέντρα, τα καμένα σπίτια…Πόσο όμορφη ήταν η διαδρομή αυτή άλλοτε. Στο Πυργάκι μπήκαν ένα σωρό καινούρια πωλητήρια…Ξεπουλάμε όσο όσο…

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Εγώ δουλεύω απόψε και αύριο.

Τι να στολίσω φέτος;
Άλλοτε στόλιζα ένα φυσικό έλατο - αν και αντι-οικολογικό…Φέτος δε μπορώ ούτε να τα δω, όσο σκέφτομαι την καταστροφή του καλοκαιριού και ειδικά το ελατοδάσος της Φτέρης.
Συμπλήρωνα τη διακόσμηση με κλαδιά κουμαριάς. Άλλοτε υπήρχαν πολλές κουμαριές στο δασάκι, λίγο πιο πάνω από τα κτήματά μου. Έτρωγα και τα μισά κούμαρα του κλαδιού στη μεταφορά προς το σπίτι…Φέτος το δασάκι που κρυβόμουνα από παιδί, για να αποφύγω τη γκρίνια των μεγάλων, δεν υπάρχει, μόνο κάτι καμένα απομεινάρια, μαύρο χώμα στο δρόμο, όσο για τις κουμαριές είναι μια πολύ όμορφη στάχτη και μπούρμπερη…
Τα πράσινα, πλαστικά έλατα δε μου αρέσουν. Μου φέρνουν κάτι από το κιτς της “παραδοσιακής Ελληνικής οικογένειας”.
Ούτε τα καραβάκια μου αρέσουν, άλλωστε κατάγομαι από βουνό.
Είδα και τα μαύρα, πλαστικά έλατα, μια και είναι φέτος στη μόδα. Μου άρεσε λοιπόν ένα, αλλά ήταν στη φιλική τιμή των 470 ευρώ και δε θα το πάρω.
Τι να στολίσω φέτος;